Ο χάρακας και ο διαβήτης.
Για να χαράζουμε ευθείες, ημιευθείες και ευθύγραμμα τμήματα.
Για να μεταφέρουμε μήκη και να χαράζουμε κύκλους ή τόξα με συγκεκριμένη ακτίνα.
Για να παραμείνει ίδιο το μήκος που μεταφέρουμε.
Τοποθετώ τη μύτη του διαβήτη στο \(A\) και χαράζω τόξο με το επιλεγμένο άνοιγμα.
Την ακτίνα του κύκλου ή του τόξου που χαράζουμε.
Ναι. Παίρνουμε με τον διαβήτη το μήκος του ενός και το συγκρίνουμε με το άλλο.
Ένα σημείο που απέχει από τα κέντρα των τόξων όσο είναι οι αντίστοιχες ακτίνες.
Για να δημιουργήσουμε σημεία που έχουν ίσες αποστάσεις από δύο δεδομένα σημεία.
Όχι. Πρέπει να ακολουθεί συγκεκριμένα βήματα και γεωμετρικές ιδιότητες.
Να ελέγξουμε αν το σχήμα ικανοποιεί τις ζητούμενες ιδιότητες.
Μεταφέρει ακριβώς αποστάσεις χωρίς να βασιζόμαστε στο μάτι.
Πώς μεταφέρουμε το μήκος ενός τμήματος \(AB\) πάνω σε μια ημιευθεία με αρχή \(Γ\);
Ανοίγουμε τον διαβήτη όσο το \(AB\), βάζουμε κέντρο στο \(Γ\) και σημειώνουμε το σημείο \(Δ\) όπου το τόξο τέμνει την ημιευθεία. Τότε \(ΓΔ=AB\).
Θα είναι \(6\) cm.
Ο διαβήτης.
Όχι. Το νέο τμήμα δεν θα είναι υποχρεωτικά ίσο με το αρχικό.
Το σημείο \(M\) του τμήματος για το οποίο ισχύει \(AM=MB\).
\(AM=5\) cm.
\(AB=8\) cm.
Όχι.
Με κατασκευή της μεσοκαθέτου του τμήματος.
Βρίσκεται πάνω στη μεσοκάθετο.
\(7\) cm.
Να ανήκει στο τμήμα \(AB\) και να ισχύει \(AM=MB\).
Τι ονομάζουμε μεσοκάθετο ενός ευθύγραμμου τμήματος;
Την ευθεία που είναι κάθετη στο τμήμα και περνά από το μέσο του.
Ανοίγουμε τον διαβήτη σε ακτίνα μεγαλύτερη από το μισό του \(AB\).
Για να τέμνονται τα τόξα που έχουν κέντρα τα \(A\) και \(B\).
Από τα άκρα \(A\) και \(B\) του τμήματος.
Ναι.
Τα ενώνουμε με ευθεία.
Η μεσοκάθετος του \(AB\).
Στο μέσο του.
Ορθή γωνία \(90^\circ\).
Ισχύει \(PA=PB\).
Βρίσκεται στη μεσοκάθετο του \(AB\).
Να περνά από το μέσο του τμήματος και να είναι κάθετη σε αυτό.
Τι σημαίνει ότι δύο ευθείες είναι κάθετες;
Ότι τέμνονται και σχηματίζουν ορθή γωνία \(90^\circ\).
Ελέγχουμε ότι σχηματίζουν γωνία \(90^\circ\).
Ναι.
Ναι.
Χαράζουμε τόξο με κέντρο \(P\) που τέμνει την ευθεία σε δύο σημεία και κατασκευάζουμε τη μεσοκάθετο του τμήματος που ορίζουν.
\(90^\circ\).
Ότι βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο και δεν έχουν κοινό σημείο.
Κατασκευάζουμε πρώτα μία κάθετη στην \(ε\) από το \(P\) και μετά από το \(P\) κάθετη σε αυτήν.
Είναι παράλληλες.
Είναι παράλληλες.
Όχι.
Δύο ευθείες κάθετες στην ίδια ευθεία είναι παράλληλες.
Τι ονομάζουμε διχοτόμο μιας γωνίας;
Την ημιευθεία που χωρίζει τη γωνία σε δύο ίσες γωνίες.
Από την κορυφή της γωνίας.
Με κέντρο την κορυφή χαράζουμε τόξο που τέμνει τις δύο πλευρές της γωνίας.
Με ίδιο άνοιγμα διαβήτη χαράζουμε δύο τόξα που τέμνονται.
Το ενώνουμε με την κορυφή της γωνίας.
Η διχοτόμος της γωνίας.
\(40^\circ\).
\(60^\circ\).
\(70^\circ\).
Όχι.
Να χωρίζει την αρχική γωνία σε δύο ίσες γωνίες.
Είναι ημιευθεία με αρχή την κορυφή της γωνίας.
Όχι. Τα τόξα πρέπει να χαραχθούν με το ίδιο άνοιγμα διαβήτη.
Όχι. Η κλασική κατασκευή χρησιμοποιεί τα δύο σημεία τομής των ίσων τόξων.
Πρέπει επιπλέον να είναι κάθετη στο \(AB\).
Όχι. Πρέπει να περνά και από το μέσο του \(AB\).
Δεν διατηρεί το αρχικό μήκος, άρα η μεταφορά δεν είναι ακριβής.
Όχι. Χρειάζεται γεωμετρική κατασκευή ή σαφές κριτήριο, όχι οπτική εκτίμηση.
Η διχοτόμος τη χωρίζει σε δύο ίσες γωνίες.
Η μεσοκάθετος του \(AB\).
Τη μεσοκάθετο.
Τη διχοτόμο.
Τη διπλή κάθετη.
Χρησιμοποιούμε χάρακα και διαβήτη με σταθερά, ελεγχόμενα βήματα: μεταφέρουμε ίσα μήκη, βρίσκουμε μέσο με μεσοκάθετο, κατασκευάζουμε κάθετες και παράλληλες και χωρίζουμε γωνίες με διχοτόμο.