Είναι \(4,8,12,16,20,24\).
Είναι \(6,12,18,24,30,36\).
Τα κοινά πολλαπλάσια είναι \(12,24,36,48\).
Το μικρότερο θετικό κοινό πολλαπλάσιο των \(4\) και \(6\) είναι το \(12\).
Άρα \(ΕΚΠ(4,6)=12\).
Τα πρώτα κοινά πολλαπλάσια είναι \(15,30,\ldots\).
Άρα \(ΕΚΠ(3,5)=15\).
Πολλαπλάσια του \(6\): \(6,12,18,24,\ldots\). Πολλαπλάσια του \(8\): \(8,16,24,\ldots\).
Άρα \(ΕΚΠ(6,8)=24\).
Το πρώτο θετικό κοινό πολλαπλάσιο είναι το \(24\).
Άρα \(ΕΚΠ(8,12)=24\).
Το μικρότερο θετικό κοινό πολλαπλάσιο είναι το \(45\).
Άρα \(ΕΚΠ(9,15)=45\).
Το \(50\) είναι το μικρότερο θετικό πολλαπλάσιο και των δύο αριθμών.
Άρα \(ΕΚΠ(10,25)=50\).
Ο \(14\) είναι πολλαπλάσιο και του \(7\) και του \(14\).
Άρα \(ΕΚΠ(7,14)=14\).
Είναι ο μεγαλύτερος από τους δύο αριθμούς.
Το μικρότερο θετικό κοινό πολλαπλάσιό τους.
Οι διαιρέτες του \(18\) είναι \(1,2,3,6,9,18\).
Οι διαιρέτες του \(24\) είναι \(1,2,3,4,6,8,12,24\).
Οι κοινοί διαιρέτες είναι \(1,2,3,6\).
Ο μεγαλύτερος κοινός διαιρέτης είναι το \(6\).
Άρα \(ΜΚΔ(18,24)=6\).
Κοινοί διαιρέτες είναι \(1,2,4\).
Άρα \(ΜΚΔ(12,20)=4\).
Κοινοί διαιρέτες είναι \(1,5\).
Άρα \(ΜΚΔ(15,25)=5\).
Οι κοινοί διαιρέτες είναι \(1,7\).
Άρα \(ΜΚΔ(14,21)=7\).
Ο μεγαλύτερος κοινός διαιρέτης είναι το \(8\).
Άρα \(ΜΚΔ(16,24)=8\).
Ο μεγαλύτερος κοινός διαιρέτης είναι το \(9\).
Άρα \(ΜΚΔ(27,36)=9\).
Ο \(11\) διαιρεί και τους δύο αριθμούς και είναι ο μεγαλύτερος κοινός διαιρέτης.
Άρα \(ΜΚΔ(11,22)=11\).
Είναι ο μικρότερος από τους δύο αριθμούς.
Τον μεγαλύτερο από τους κοινούς διαιρέτες τους.
\(12=2^2\cdot3\), \(18=2\cdot3^2\).
Για το ΕΚΠ παίρνουμε όλους τους πρώτους παράγοντες με τον μεγαλύτερο εκθέτη: \(2^2\cdot3^2=36\).
Κοινοί πρώτοι παράγοντες με τον μικρότερο εκθέτη: \(2\cdot3=6\).
Άρα \(ΜΚΔ(12,18)=6\).
\(20=2^2\cdot5\), \(30=2\cdot3\cdot5\).
Άρα \(ΕΚΠ=2^2\cdot3\cdot5=60\).
Κοινοί πρώτοι παράγοντες: \(2\) και \(5\).
Άρα \(ΜΚΔ=2\cdot5=10\).
\(24=2^3\cdot3\), \(36=2^2\cdot3^2\).
Άρα \(ΕΚΠ=2^3\cdot3^2=72\).
\(ΜΚΔ=2^2\cdot3=12\).
\(18=2\cdot3^2\), \(45=3^2\cdot5\).
Άρα \(ΕΚΠ=2\cdot3^2\cdot5=90\).
Ο κοινός πρώτος παράγοντας είναι το \(3\) με εκθέτη \(2\).
Άρα \(ΜΚΔ=3^2=9\).
\(28=2^2\cdot7\), \(42=2\cdot3\cdot7\).
Άρα \(ΕΚΠ=2^2\cdot3\cdot7=84\).
Κοινοί πρώτοι παράγοντες: \(2\) και \(7\).
Άρα \(ΜΚΔ=14\).
\(8=2^3\), \(12=2^2\cdot3\), \(18=2\cdot3^2\).
Άρα \(ΕΚΠ=2^3\cdot3^2=72\).
\(24=2^3\cdot3\), \(36=2^2\cdot3^2\), \(60=2^2\cdot3\cdot5\).
Άρα \(ΜΚΔ=2^2\cdot3=12\).
Όταν ο μέγιστος κοινός διαιρέτης τους είναι \(1\).
Ο μόνος κοινός διαιρέτης τους είναι το \(1\).
Άρα \(ΜΚΔ(8,15)=1\) και είναι πρώτοι μεταξύ τους.
Δεν έχουν κοινό πρώτο παράγοντα.
Άρα \(ΜΚΔ(12,25)=1\) και είναι πρώτοι μεταξύ τους.
Έχουν κοινό διαιρέτη το \(7\).
Άρα \(ΜΚΔ(14,21)=7\neq1\) και δεν είναι πρώτοι μεταξύ τους.
\(16=2^4\) και \(27=3^3\), χωρίς κοινό πρώτο παράγοντα.
Άρα είναι πρώτοι μεταξύ τους.
Το ΕΚΠ τους είναι ίσο με το γινόμενό τους.
\(ΜΚΔ(7,20)=1\).
Άρα \(ΕΚΠ(7,20)=7\cdot20=140\).
Οι \(9\) και \(16\) είναι πρώτοι μεταξύ τους.
Άρα \(ΕΚΠ=9\cdot16=144\).
\(18=2\cdot3^2\) και \(35=5\cdot7\), χωρίς κοινό πρώτο παράγοντα.
Άρα είναι σωστό.
Λάθος. Το μικρότερο κοινό πολλαπλάσιο είναι το \(18\).
Σωστό, γιατί ο \(8\) είναι ο μεγαλύτερος κοινός διαιρέτης.
Αυτό ισχύει όταν οι αριθμοί είναι πρώτοι μεταξύ τους.
Γενικά το ΕΚΠ μπορεί να είναι μικρότερο από το γινόμενο.
Χρειαζόμαστε το \(ΕΚΠ(6,8)\).
\(ΕΚΠ(6,8)=24\), άρα θα ανάψουν μαζί μετά από \(24\) s.
\(ΕΚΠ(12,18)=36\).
Άρα θα ξαναπεράσουν μαζί μετά από \(36\) λεπτά.
\(ΕΚΠ(15,20)=60\).
Άρα μετά από \(60\) s.
\(ΕΚΠ(4,6,10)=60\).
Άρα μετά από \(60\) λεπτά.
\(ΕΚΠ(6,8,12)=24\).
Άρα σε \(24\) λεπτά.
\(ΕΚΠ(9,12)=36\).
Άρα σε \(36\) λεπτά.
\(ΕΚΠ(14,21)=42\).
Άρα μετά από \(42\) s.
\(ΕΚΠ(16,24)=48\).
Άρα \(48\) λεπτά.
\(ΕΚΠ(18,30)=90\).
Άρα μετά από \(90\) ημέρες.
\(ΕΚΠ(5,8,12)=120\).
Άρα μετά από \(120\) s.
\(ΕΚΠ(20,30)=60\).
Άρα μετά από \(60\) s.
Όταν ζητάμε πότε δύο ή περισσότερα γεγονότα που επαναλαμβάνονται περιοδικά θα συμβούν ξανά ταυτόχρονα.
Χρειαζόμαστε το \(ΜΚΔ(24,36)=12\).
Άρα μπορούμε να φτιάξουμε \(12\) ίδια σακουλάκια.
Χρειαζόμαστε το \(ΜΚΔ(48,60)=12\).
Άρα κάθε κομμάτι θα έχει μήκος \(12\) cm.
\(ΜΚΔ(42,56)=14\).
Άρα θα φτιάξουμε \(14\) ίδια καλάθια.
\(ΜΚΔ(72,90)=18\).
Άρα κάθε κομμάτι θα έχει μήκος \(18\) cm.
\(ΜΚΔ(30,45)=15\).
Άρα θα γίνουν \(15\) ίδια πακέτα.
\(ΜΚΔ(84,126)=42\).
Άρα η πλευρά κάθε τετραγώνου θα είναι \(42\) cm.
\(ΜΚΔ(64,80)=16\).
Άρα ο μέγιστος αριθμός ομάδων είναι \(16\).
Χρησιμοποιούμε ΜΚΔ, επειδή ζητάμε τον μεγαλύτερο κοινό διαιρέτη των μηκών.
Χρησιμοποιούμε ΕΚΠ.
\(ΕΚΠ(18,24)=72\) και \(ΜΚΔ(18,24)=6\).
\(72\cdot6=432\) και \(18\cdot24=432\).
Άρα η ισότητα επαληθεύεται.
Χρησιμοποιούμε ΕΚΠ σε προβλήματα κοινής επανάληψης ή συγχρονισμού και ΜΚΔ σε προβλήματα μεγαλύτερης δυνατής ίσης ομαδοποίησης ή κοπής.