Η κεντρική συμμετρία είναι στροφή κατά \(180^\circ\) γύρω από το σημείο \(O\).
Το σημείο \(O\) λέγεται κέντρο συμμετρίας.
Τα σημεία \(A,O,A^{\prime}\) είναι συνευθειακά και το \(O\) βρίσκεται ανάμεσα στα \(A,A^{\prime}\).
Επιπλέον \(OA=OA^{\prime}\), άρα το \(O\) είναι μέσο του \(AA^{\prime}\).
Η κεντρική συμμετρία είναι ειδική περίπτωση στροφής.
Είναι στροφή κατά \(180^\circ\).
Η απόσταση από το κέντρο είναι \(0\), άρα το σημείο δεν μετακινείται.
Το συμμετρικό του \(O\) είναι το ίδιο το \(O\).
Και στις δύο περιπτώσεις κάθε σημείο φτάνει στο ίδιο διαμετρικά αντίθετο σημείο.
Άρα η φορά δεν επηρεάζει το αποτέλεσμα.
Τα σημεία είναι συνευθειακά και \(OA=OA^{\prime}\).
Άρα τα \(A,A^{\prime}\) είναι συμμετρικά ως προς \(O\).
Στην κεντρική συμμετρία το \(O\) είναι μέσο του \(AA^{\prime}\).
Άρα \(OA^{\prime}=5\,cm\).
Η κεντρική συμμετρία είναι στροφή \(180^\circ\).
Άρα \(\widehat{AOA^{\prime}}=180^\circ\).
Στην κεντρική συμμετρία ως προς \(O(0,0)\) αλλάζουν πρόσημο και οι δύο συντεταγμένες: \((x,y)\mapsto(-x,-y)\).
Άρα \(A^{\prime}(-2,-3)\).
Στην κεντρική συμμετρία ως προς \(O(0,0)\) αλλάζουν πρόσημο και οι δύο συντεταγμένες: \((x,y)\mapsto(-x,-y)\).
Άρα \(A^{\prime}(4,-1)\).
Στην κεντρική συμμετρία ως προς \(O(0,0)\) αλλάζουν πρόσημο και οι δύο συντεταγμένες: \((x,y)\mapsto(-x,-y)\).
Άρα \(A^{\prime}(-5,2)\).
Στην κεντρική συμμετρία ως προς \(O(0,0)\) αλλάζουν πρόσημο και οι δύο συντεταγμένες: \((x,y)\mapsto(-x,-y)\).
Άρα \(A^{\prime}(3,6)\).
Στην κεντρική συμμετρία ως προς \(O(0,0)\) αλλάζουν πρόσημο και οι δύο συντεταγμένες: \((x,y)\mapsto(-x,-y)\).
Άρα \(A^{\prime}(0,-7)\).
Στην κεντρική συμμετρία ως προς \(O(0,0)\) αλλάζουν πρόσημο και οι δύο συντεταγμένες: \((x,y)\mapsto(-x,-y)\).
Άρα \(A^{\prime}(-8,0)\).
Στην κεντρική συμμετρία ως προς \(O(0,0)\) αλλάζουν πρόσημο και οι δύο συντεταγμένες: \((x,y)\mapsto(-x,-y)\).
Άρα \(A^{\prime}(-4,-4)\).
Στην κεντρική συμμετρία ως προς \(O(0,0)\) αλλάζουν πρόσημο και οι δύο συντεταγμένες: \((x,y)\mapsto(-x,-y)\).
Άρα \(A^{\prime}(5,-2)\).
Αφού το \(O\) είναι μέσο του \(AA^{\prime}\), ισχύει \(x^{\prime}=2\cdot4-(1)\) και \(y^{\prime}=2\cdot5-(2)\).
Άρα \(A^{\prime}(7,8)\).
Αφού το \(O\) είναι μέσο του \(AA^{\prime}\), ισχύει \(x^{\prime}=2\cdot5-(2)\) και \(y^{\prime}=2\cdot3-(-1)\).
Άρα \(A^{\prime}(8,7)\).
Αφού το \(O\) είναι μέσο του \(AA^{\prime}\), ισχύει \(x^{\prime}=2\cdot1-(-2)\) και \(y^{\prime}=2\cdot1-(3)\).
Άρα \(A^{\prime}(4,-1)\).
Αφού το \(O\) είναι μέσο του \(AA^{\prime}\), ισχύει \(x^{\prime}=2\cdot2-(4)\) και \(y^{\prime}=2\cdot-3-(0)\).
Άρα \(A^{\prime}(0,-6)\).
Αφού το \(O\) είναι μέσο του \(AA^{\prime}\), ισχύει \(x^{\prime}=2\cdot3-(-1)\) και \(y^{\prime}=2\cdot2-(-2)\).
Άρα \(A^{\prime}(7,6)\).
Αφού το \(O\) είναι μέσο του \(AA^{\prime}\), ισχύει \(x^{\prime}=2\cdot-1-(5)\) και \(y^{\prime}=2\cdot2-(4)\).
Άρα \(A^{\prime}(-7,0)\).
Αφού το \(O\) είναι μέσο του \(AA^{\prime}\), ισχύει \(x^{\prime}=2\cdot2-(0)\) και \(y^{\prime}=2\cdot1-(6)\).
Άρα \(A^{\prime}(4,-4)\).
Αφού το \(O\) είναι μέσο του \(AA^{\prime}\), ισχύει \(x^{\prime}=2\cdot-1-(-3)\) και \(y^{\prime}=2\cdot-2-(1)\).
Άρα \(A^{\prime}(1,-5)\).
Το κέντρο συμμετρίας είναι το μέσο του τμήματος που ενώνει ένα σημείο με το συμμετρικό του.
Άρα \(O\left(\frac{2+8}{2},\frac{4+10}{2}\right)=O(5,7)\).
Το κέντρο συμμετρίας είναι το μέσο του τμήματος που ενώνει ένα σημείο με το συμμετρικό του.
Άρα \(O\left(\frac{-4+6}{2},\frac{2+-2}{2}\right)=O(1,0)\).
Το κέντρο συμμετρίας είναι το μέσο του τμήματος που ενώνει ένα σημείο με το συμμετρικό του.
Άρα \(O\left(\frac{1+7}{2},\frac{-3+5}{2}\right)=O(4,1)\).
Το κέντρο συμμετρίας είναι το μέσο του τμήματος που ενώνει ένα σημείο με το συμμετρικό του.
Άρα \(O\left(\frac{-6+2}{2},\frac{-4+8}{2}\right)=O(-2,2)\).
Το κέντρο συμμετρίας είναι το μέσο του τμήματος που ενώνει ένα σημείο με το συμμετρικό του.
Άρα \(O\left(\frac{0+10}{2},\frac{0+6}{2}\right)=O(5,3)\).
Το κέντρο συμμετρίας είναι το μέσο του τμήματος που ενώνει ένα σημείο με το συμμετρικό του.
Άρα \(O\left(\frac{-3+5}{2},\frac{7+1}{2}\right)=O(1,4)\).
Το κέντρο συμμετρίας είναι το μέσο του τμήματος που ενώνει ένα σημείο με το συμμετρικό του.
Άρα \(O\left(\frac{4+-2}{2},\frac{-6+2}{2}\right)=O(1,-2)\).
Το κέντρο συμμετρίας είναι το μέσο του τμήματος που ενώνει ένα σημείο με το συμμετρικό του.
Άρα \(O\left(\frac{-8+2}{2},\frac{3+-7}{2}\right)=O(-3,-2)\).
Το \(O\) είναι μέσο του \(AA^{\prime}\).
Άρα \(OA=\frac{14}{2}=7\,cm\).
Ισχύει \(OB=OB^{\prime}=9\,cm\).
Άρα \(BB^{\prime}=18\,cm\).
Το \(O\) είναι μέσο του \(MM^{\prime}\), άρα \(OM=OM^{\prime}=6\,cm\).
Άρα \(MM^{\prime}=12\,cm\).
Το \(O\) είναι μέσο του \(AA^{\prime}\).
Άρα τα \(A,A^{\prime}\) είναι συμμετρικά ως προς \(O\).
Το συμμετρικό βρίσκεται στην ίδια ευθεία, στην απέναντι πλευρά του \(O\), σε ίση απόσταση.
Άρα το συμμετρικό του \(A\) είναι το \(B\).
Η κεντρική συμμετρία ανταλλάσσει τα άκρα ενός τμήματος που έχει μέσο το \(O\).
Άρα το συμμετρικό του \(D\) είναι το \(C\).
Ισχύει \(OA=OA^{\prime}\), άρα \(3x+1=5x-7\).
Έχουμε \(8=2x\), άρα \(x=4\).
Το \(O\) είναι μέσο του \(BB^{\prime}\).
Άρα \(OB=10\,cm\).
Για κάθε κορυφή χρησιμοποιούμε \(x^{\prime}=2\cdot0-x\), \(y^{\prime}=2\cdot0-y\).
Οι κορυφές της εικόνας είναι \(A^{\prime}(-1,-1)\), \(B^{\prime}(-4,-1)\), \(Γ^{\prime}(-2,-3)\).
Για κάθε κορυφή χρησιμοποιούμε \(x^{\prime}=2\cdot1-x\), \(y^{\prime}=2\cdot0-y\).
Οι κορυφές της εικόνας είναι \(A^{\prime}(4,-1)\), \(B^{\prime}(1,-1)\), \(Γ^{\prime}(1,-4)\).
Για κάθε κορυφή χρησιμοποιούμε \(x^{\prime}=2\cdot2-x\), \(y^{\prime}=2\cdot1-y\).
Οι κορυφές της εικόνας είναι \(A^{\prime}(2,3)\), \(B^{\prime}(-1,3)\), \(Γ^{\prime}(-1,0)\).
Για κάθε κορυφή χρησιμοποιούμε \(x^{\prime}=2\cdot-1-x\), \(y^{\prime}=2\cdot0-y\).
Οι κορυφές της εικόνας είναι \(A^{\prime}(1,2)\), \(B^{\prime}(-1,2)\), \(Γ^{\prime}(-1,-1)\).
Για κάθε κορυφή χρησιμοποιούμε \(x^{\prime}=2\cdot2-x\), \(y^{\prime}=2\cdot2-y\).
Οι κορυφές της εικόνας είναι \(A^{\prime}(3,3)\), \(B^{\prime}(0,3)\), \(Γ^{\prime}(0,1)\), \(Δ^{\prime}(3,1)\).
Για κάθε κορυφή χρησιμοποιούμε \(x^{\prime}=2\cdot0-x\), \(y^{\prime}=2\cdot1-y\).
Οι κορυφές της εικόνας είναι \(A^{\prime}(3,2)\), \(B^{\prime}(0,2)\), \(Γ^{\prime}(-1,0)\), \(Δ^{\prime}(2,0)\).
Για κάθε κορυφή χρησιμοποιούμε \(x^{\prime}=2\cdot1-x\), \(y^{\prime}=2\cdot1-y\).
Οι κορυφές της εικόνας είναι \(A^{\prime}(0,0)\), \(B^{\prime}(-3,0)\), \(Γ^{\prime}(-3,-3)\), \(Δ^{\prime}(0,-3)\).
Για κάθε κορυφή χρησιμοποιούμε \(x^{\prime}=2\cdot0-x\), \(y^{\prime}=2\cdot0-y\).
Οι κορυφές της εικόνας είναι \(A^{\prime}(1,1)\), \(B^{\prime}(-2,1)\), \(Γ^{\prime}(-3,-1)\), \(Δ^{\prime}(0,-3)\), \(E^{\prime}(2,-1)\).
Η κεντρική συμμετρία είναι στροφή \(180^\circ\), άρα ισομετρία.
Το συμμετρικό τμήμα έχει μήκος \(9\,cm\).
Η κεντρική συμμετρία διατηρεί τα μέτρα των γωνιών.
Άρα η συμμετρική γωνία είναι \(55^\circ\).
Όλες οι αντίστοιχες πλευρές έχουν ίσα μήκη.
Άρα η περίμετρος παραμένει \(26\,cm\).
Η κεντρική συμμετρία διατηρεί το μέγεθος του σχήματος.
Άρα το εμβαδόν παραμένει \(48\,cm^2\).
Η κεντρική συμμετρία διατηρεί την παραλληλία.
Άρα οι αντίστοιχες ευθείες παραμένουν παράλληλες.
Διατηρούνται όλα τα μήκη και οι γωνίες.
Άρα το συμμετρικό ενός τετραγώνου είναι πάλι τετράγωνο.
Οι ίσες πλευρές διατηρούν τα μήκη τους.
Άρα το συμμετρικό τρίγωνο παραμένει ισοσκελές.
Η κεντρική συμμετρία είναι ισομετρία.
Άρα \(AB=A^{\prime}B^{\prime}\).
Με στροφή \(180^\circ\) γύρω από το σημείο τομής των διαγωνίων του, το παραλληλόγραμμο συμπίπτει με τον εαυτό του.
Άρα έχει κέντρο συμμετρίας το σημείο τομής των διαγωνίων.
Το ορθογώνιο είναι παραλληλόγραμμο.
Άρα έχει κέντρο συμμετρίας το σημείο τομής των διαγωνίων του.
Με στροφή \(180^\circ\) γύρω από το κέντρο του συμπίπτει με τον εαυτό του.
Άρα έχει κέντρο συμμετρίας.
Ο ρόμβος είναι παραλληλόγραμμο.
Άρα έχει κέντρο συμμετρίας το σημείο τομής των διαγωνίων του.
Με στροφή \(180^\circ\) γύρω από το κέντρο του κάθε σημείο του κύκλου πηγαίνει σε διαμετρικά αντίθετο σημείο του ίδιου κύκλου.
Άρα το κέντρο του κύκλου είναι και κέντρο συμμετρίας.
Καμία στροφή \(180^\circ\) γύρω από σημείο δεν μπορεί να το κάνει να συμπέσει με τον εαυτό του.
Άρα δεν έχει κέντρο συμμετρίας.
Το ισόπλευρο τρίγωνο έχει περιστροφική συμμετρία \(120^\circ\), αλλά όχι \(180^\circ\).
Άρα δεν έχει κέντρο συμμετρίας.
Με στροφή \(180^\circ\) γύρω από το μέσο του, τα άκρα του ανταλλάσσονται και το τμήμα συμπίπτει με τον εαυτό του.
Άρα το μέσο του τμήματος είναι κέντρο συμμετρίας.
Αλλάζουμε πρόσημο και στις δύο συντεταγμένες.
Άρα \(A^{\prime}(-3,2)\).
Χρησιμοποιούμε \(x^{\prime}=2\cdot2-1=3\), \(y^{\prime}=2\cdot3-4=2\).
Άρα \(B^{\prime}(3,2)\).
Το κέντρο είναι το μέσο του \(AA^{\prime}\).
Άρα \(O\left(\frac{2+8}{2},\frac{6+2}{2}\right)=O(5,4)\).
Το \(O\) είναι μέσο του \(AA^{\prime}\).
Άρα \(OA=9\,cm\).
Η κεντρική συμμετρία διατηρεί τα μήκη.
Άρα η περίμετρος παραμένει \(32\,cm\).
Ισχύει \(OP=OP^{\prime}=7\,cm\).
Άρα \(PP^{\prime}=14\,cm\).
Η κεντρική συμμετρία είναι ειδική περίπτωση στροφής.
Είναι ακριβώς στροφή \(180^\circ\) γύρω από το κέντρο συμμετρίας.
Για κάθε κορυφή \(A\) βρίσκουμε σημείο \(A^{\prime}\) στην ευθεία \(AO\), στην απέναντι πλευρά του \(O\), ώστε \(OA=OA^{\prime}\).
Έπειτα ενώνουμε τις νέες κορυφές με την ίδια σειρά.