Κάθε μαθητής έχει μία μόνο συγκεκριμένη τιμή ύψους τη δεδομένη στιγμή.
Άρα η αντιστοίχιση είναι συνάρτηση.
Για κάθε τιμή του \(x\) ο τύπος \(x+4\) δίνει μία μόνο τιμή.
Άρα η αντιστοίχιση είναι συνάρτηση.
Στην ίδια τιμή του \(x\) αντιστοιχούν δύο διαφορετικές τιμές.
Άρα η αντιστοίχιση δεν είναι συνάρτηση.
Κάθε θετικό \(x\) έχει ένα μόνο τετράγωνο.
Άρα η αντιστοίχιση είναι συνάρτηση.
Κάθε παιδί έχει μία μόνο ηλικία σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή.
Άρα η αντιστοίχιση είναι συνάρτηση.
Για \(x=9\) υπάρχουν δύο τιμές, \(y=3\) και \(y=-3\).
Άρα με αυτή τη διατύπωση η σχέση δεν ορίζει συνάρτηση.
Για κάθε συγκεκριμένη ημέρα υπάρχει μία καταγεγραμμένη μέγιστη θερμοκρασία.
Άρα η αντιστοίχιση είναι συνάρτηση.
Η απόλυτη τιμή κάθε πραγματικού αριθμού είναι μοναδική.
Άρα η αντιστοίχιση είναι συνάρτηση.
Επιλέγουμε το πλήθος \(x\) των τετραδίων και από αυτό προκύπτει το κόστος \(y\).
Ανεξάρτητη μεταβλητή είναι το \(x\) και εξαρτημένη το \(y\).
Ο χρόνος \(t\) είναι το μέγεθος που μεταβάλλεται ανεξάρτητα και η απόσταση \(s\) εξαρτάται από αυτόν.
Ανεξάρτητη μεταβλητή είναι το \(t\), εξαρτημένη το \(s\).
Το εμβαδόν υπολογίζεται από την πλευρά.
Εξαρτημένη μεταβλητή είναι το \(E\).
Παρακολουθούμε τη θερμοκρασία καθώς αλλάζει ο χρόνος.
Ανεξάρτητη μεταβλητή είναι το \(t\).
Η πλευρά \(a\) επιλέγεται και από αυτήν προκύπτει η περίμετρος \(P\).
Ανεξάρτητη είναι η \(a\), εξαρτημένη η \(P\).
Η χρέωση υπολογίζεται με βάση τα χιλιόμετρα.
Η \(C\) εξαρτάται από το \(x\).
Η ακμή είναι η τιμή από την οποία υπολογίζεται ο όγκος.
Ανεξάρτητη μεταβλητή είναι η \(a\).
Η ποσότητα νερού αλλάζει καθώς αλλάζει ο χρόνος λειτουργίας.
Εξαρτημένη μεταβλητή είναι η \(Q\).
Αντικαθιστούμε \(x=4\): \(y=2\cdot4+3\).
Άρα \(y=11\).
Θέτουμε \(x=5\): \(y=3\cdot5-2\).
Άρα \(y=13\).
Αντικαθιστούμε \(x=-2\): \(y=4(-2)+1=-8+1\).
Άρα \(y=-7\).
Θέτουμε \(x=3\): \(y=3^2+2=9+2\).
Άρα \(y=11\).
Αντικαθιστούμε \(x=-4\): \(y=5-(-4)\).
Άρα \(y=9\).
Θέτουμε \(x=8\): \(y=\frac{8}{2}+4=4+4\).
Άρα \(y=8\).
Έχουμε \(y=2(-3)^2=2\cdot9\).
Άρα \(y=18\).
Αντικαθιστούμε: \(y=10-3\cdot2\).
Άρα \(y=4\).
Υπολογίζουμε διαδοχικά \(0+2\), \(1+2\), \(2+2\), \(3+2\).
Οι τιμές του \(y\) είναι \(2,3,4,5\).
Πολλαπλασιάζουμε κάθε τιμή του \(x\) με \(2\).
Οι τιμές του \(y\) είναι \(-4,-2,0,2,4\).
Υπολογίζουμε \(3x+1\) για κάθε δοσμένη τιμή.
Οι τιμές είναι \(4,7,10,13\).
Υψώνουμε κάθε τιμή του \(x\) στο τετράγωνο.
Οι τιμές είναι \(4,1,0,1,4\).
Υπολογίζουμε \(2x^2\).
Οι τιμές είναι \(0,2,8,18\).
Αντικαθιστούμε στον τύπο \(y=6-x\).
Οι τιμές είναι \(6,4,2,0\).
Διαιρούμε κάθε τιμή του \(x\) με \(3\).
Οι τιμές είναι \(0,1,2,3\).
Αντικαθιστούμε κάθε τιμή στον τύπο.
Οι τιμές είναι \(-3,1,5,9\).
Το διπλάσιο του \(x\) είναι \(2x\).
Άρα \(y=2x\).
Προσθέτουμε \(5\) στην τιμή του \(x\).
Άρα \(y=x+5\).
Το τριπλάσιο είναι \(3x\) και στη συνέχεια αφαιρούμε \(2\).
Άρα \(y=3x-2\).
Το τετράγωνο του \(x\) είναι \(x^2\).
Άρα \(y=x^2\).
Το μισό του \(x\) είναι \(\frac{x}{2}\). Προσθέτουμε \(1\).
Άρα \(y=\frac{x}{2}+1\).
Η λεκτική περιγραφή δίνει απευθείας τη διαφορά \(12-x\).
Άρα \(y=12-x\).
Το τετραπλάσιο είναι \(4x\) και προσθέτουμε \(3\).
Άρα \(y=4x+3\).
Το τετράγωνο είναι \(x^2\) και το διπλάσιό του \(2x^2\).
Άρα \(y=2x^2\).
Θέτουμε \(11=2x+1\).
Άρα \(2x=10\) και \(x=5\).
Θέτουμε \(17=3x-4\).
Άρα \(3x=21\) και \(x=7\).
Έχουμε \(20=x+6\).
Άρα \(x=14\).
Θέτουμε \(35=5x\).
Άρα \(x=7\).
Θέτουμε \(21=4x-3\).
Άρα \(4x=24\) και \(x=6\).
Έχουμε \(8=\frac{x}{2}+2\), άρα \(\frac{x}{2}=6\).
Επομένως \(x=12\).
Θέτουμε \(3=10-x\).
Άρα \(x=7\).
Έχουμε \(x^2=25\).
Άρα \(x=5\) ή \(x=-5\).
Η τιμή του \(y\) προκύπτει πολλαπλασιάζοντας το \(x\) με \(3\).
Το \(y\) είναι το τριπλάσιο του \(x\).
Η διαδικασία είναι πρόσθεση του \(4\) στο \(x\).
Άρα \(y=x+4\).
Παρατηρούμε ότι κάθε τιμή του \(y\) είναι \(2x+3\).
Άρα ο τύπος είναι \(y=2x+3\).
Οι τιμές είναι \(2\cdot1^2\), \(2\cdot2^2\), \(2\cdot3^2\), \(2\cdot4^2\).
Άρα ο τύπος είναι \(y=2x^2\).
Καθώς το \(x\) αυξάνεται κατά \(1\), το \(y\) μειώνεται κατά \(1\), και για \(x=0\) είναι \(y=6\).
Άρα \(y=6-x\).
Η μεταβλητή χρέωση είναι \(2x\) και προσθέτουμε το πάγιο \(5\).
Άρα \(y=2x+5\).
Παίρνουμε το τετράγωνο του \(x\) και προσθέτουμε \(1\).
Το \(y\) είναι το τετράγωνο του \(x\) αυξημένο κατά \(1\).
Σε κάθε περίπτωση το \(y\) είναι το μισό του \(x\).
Άρα \(y=\frac{x}{2}\).
Η χρέωση των ωρών είναι \(2x\) και προστίθενται τα \(3\) ευρώ εισόδου.
Άρα \(y=2x+3\).
Θέτουμε \(x=5\): \(y=2\cdot5+3\).
Άρα το κόστος είναι \(13\) ευρώ.
Το συνολικό κόστος είναι τιμή ανά φωτοτυπία επί πλήθος.
Άρα \(y=0,10x\).
Θέτουμε \(x=40\): \(y=0,10\cdot40\).
Άρα το κόστος είναι \(4\) ευρώ.
Το εμβαδόν τετραγώνου είναι πλευρά επί πλευρά.
Άρα \(E=x^2\).
Θέτουμε \(x=7\): \(E=7^2\).
Άρα \(E=49\) cm\(^2\).
Απόσταση = ταχύτητα επί χρόνο.
Άρα \(s=12t\).
Θέτουμε \(t=3\): \(s=12\cdot3\).
Άρα \(s=36\) km.
Υπολογίζουμε διαδοχικά τις τιμές του \(y\).
Τα ζεύγη είναι \((0,-1)\), \((1,1)\), \((2,3)\), \((3,5)\).
Για \(x=-2\), \(y=4+3=7\). Για \(x=0\), \(y=3\). Για \(x=2\), \(y=4+3=7\).
Οι τιμές είναι \(7,3,7\).
Λύνουμε \(4x+2=30\).
Άρα \(4x=28\) και \(x=7\).
Για \(x=1,2,3\) παίρνουμε αντίστοιχα \(4,7,10\).
Άρα και τα τρία ζεύγη επαληθεύουν τον τύπο.
Για \(x=4\), ο τύπος δίνει \(y=4\cdot4-1=15\).
Άρα το ζεύγος \((4,15)\) επαληθεύει τη συνάρτηση.
Για \(x=3\), ο τύπος δίνει \(y=2\cdot3+1=7\).
Επειδή \(7\neq8\), το ζεύγος δεν επαληθεύει τη συνάρτηση.
Για \(x=2\), \(y=14\). Για \(x=3\), \(y=19\).
Άρα το \(y\) αυξάνεται κατά \(5\).
Λύνουμε \(3x+2=23\Rightarrow 3x=21\Rightarrow x=7\).
Έλεγχος: \(3\cdot7+2=21+2=23\), άρα \(x=7\).